Profetische interpretatie

Deel 4 van 12 van het thema ‘Lessen uit Openbaring ’ door Gijs van den Brink

 

De vorige keer hadden we het over verschillende manieren waarop het boek Openbaring wordt uitgelegd en bespraken de symbolische uitleg. Deze week willen we een aantal vormen van profetische uitleg noemen.

We kunnen vier soorten profetische benaderingen onderscheiden. Maar in alle gevallen gaat het om een werkelijke vervulling in de geschiedenis.

Ten eerste is er de contemporaine of preteristische benadering (van het Latijnse praeter ‘voorbij’). Alle profetieën zijn vervuld in de eerste eeuw. Alles speelt zich af in de tijd van Johannes, de eerste eeuw. Dit is de opvatting van de meeste moderne liberale uitleggers. Ze beschouwen ook meestal de profetieën als ex eventu, opgeschreven nadat het gebeurd is in de vorm van een profetie. Dit is natuurlijk in strijd met het gegeven van echte visioenen, waarin men dan doorgaans ook niet gelooft en de visioenen beschouwt als een literaire vorm. En zo komen we steeds verder van huis.

Ten tweede is er visie dat de profetieën vervuld zijn geworden in de loop van de geschiedenis. De visioenen gaan dan over de kerkgeschiedenis ofwel de wereldgeschiedenis. Er wordt verondersteld dat het verloop van de geschiedenis wordt beschreven en wel chronologisch. Men leest dus de geschiedenis terug in het boek. Deze visie heeft de laatste 100 jaar geen serieuze aanhangers meer. In het 19e eeuwse commentaar van Karl August Dächsel (1818-1901) kun je deze visie nog volop vinden.

Ten derde is er de futuristische uitleg, ook wel de dispensationalistische uitleg genoemd. Alles na hoofdstuk 4 gaat over de tijd na de opname van de gemeente. Vooral in Amerika, maar ook in Nederland is deze visie toch nog aardig levend. Er wordt een strak schema aan de Bijbel opgelegd.  Teksten worden vervolgens toegekend aan een bepaalde periode binnen het schema. Het schema gaat hier de betekenis van het bijbelgedeelte bepalen. Deze vooringenomenheid is voor mij niet aanvaardbaar.

Een vierde benadering is wel de heilshistorische uitleg genoemd. Dit is de klassieke orthodoxe benadering. Deze benadering hebben wij toegepast bij de uitleg van de StudieBijbel commentaren.

In deze benadering gaat het zowel over de eigen tijd van de profeet als over de toekomst. Deze benadering sluit dus de preteristische en futuristische in. Die wezen we af omdat de uitleg dan wordt bepaald door een vooringenomen stelling. Een heilshistorische lezing van de profetieën houdt ook in dat de profetieën alleen hoogtepunten weergeven en geen sluitende chronologie.

Voor Johannes zit er geen kloof tussen zijn eigen tijd en de eindtijd. Evenals de andere apostelen veronderstelt ook Johannes dat we sinds de eerste komst van Jezus in de laatste dagen leven.

 

 

 

 

 

Auteur: Gijs van den Brink
Uit: StudieBijbel Magazine


Dit is deel 4 van 12 beknopte blog over het thema “Lessen uit Openbaring” uit StudieBijbel Magazine, waar we de komende tijd een gedeelte van online zullen plaatsen. We hopen dat je hierdoor de Bijbel beter gaat begrijpen!

 

 

Ga terug naar het artikeloverzicht

Oudsten in Jeruzalem

Deel 4 van 9 van het thema ‘Leiderschap van oudsten ’ door Gijs van den Brink

 

De vorige keer eindigden we met de vraag: in welke kerk worden oudsten aangesteld. In de huiskerk? Of over een groep van huiskerken in een bepaalde stad of regio? Of in de universele kerk?

De eerste keer dat er wordt gesproken over verantwoordelijke oudsten in de christelijke gemeente is in Hand.11:29-30: ‘De leerlingen besloten dat de broeders en zusters in Judea ondersteund moesten worden. Ze droegen elk naar vermogen bij en lieten hun gift door Barnabas en Saulus naar de oudsten brengen’. Er wordt hier gesproken over de aanwezigheid van (christelijke) ‘oudsten’ in Jeruzalem.

Het is opmerkelijk dat er niet meer alleen over de apostelen wordt gesproken (vgl. 4:34,37), maar ook over ‘de oudsten’. Enerzijds behoren de apostelen natuurlijk ook tot ‘de oudsten’. Petrus noemt zichzelf  bijvoorbeeld ‘medeoudste’ (1Petr.5:1) en ook de apostel Johannes noemt zichzelf ‘oudste’ (2 Joh.1). Anderzijds blijkt uit Hand.15:2,4,6,22,23; 16:4 dat er naast de apostelen ook oudsten waren, waarvan Jakobus, de broer van Jezus, de eerste was (vgl. 15:13; 21:18; Gal.2:9).

Over de aanstelling van deze oudsten bericht Lucas ons niet. Waarom dit niet gebeurt wordt duidelijker als we beseffen dat het bij de gemeente in Jeruzalem niet om een gemeente gaat die op één plaats samenkomt (een samenkomst aan huis of in een zaal), maar om de stadsgemeente in de zin van alle gelovigen in Jeruzalem.

 

Netwerk van dagelijkse samenkomsten

Hier moeten we iets zeggen over de structuur en aard van de gemeente in Jeruzalem. Het was een netwerk van kleine gemeenschappen met dagelijkse samenkomsten. In Hand.2:46 lezen we: ‘Elke dag kwamen ze [de gelovigen] trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde’ (zie ook Hand. 1:13; 4:32-35; 5:42; 12:12).

De gelovigen in Jeruzalem ontmoetten elkaar dagelijks aan huis. Wat ze dan deden lezen we in vers 42: ‘Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed’.

Op grond van archeologisch onderzoek mogen we aannemen dat er gemiddeld 30 mensen per huis konden samenkomen. In dat geval betreft het dus minstens 165 huizen, want er waren in Jeruzalem en omstreken 5000 gelovigen (Hand. 4:4).

Wanneer we in het boek Handelingen dus lezen over ‘oudsten’ in Jeruzalem, die samen met de apostelen worden genoemd, betreft het dus de verantwoordelijke oudsten van een stadsgemeente ofwel van alle gelovigen in Jeruzalem en omstreken. Het gaat hier niet over oudsten van één lokale (huis)kerk.

Tegen de achtergrond van de oudsten in de joodse gemeenschap hoeven we er niet aan te twijfelen dat ook in de christengemeenschap van Jeruzalem de oudsten die hier genoemd worden de meest gerespecteerde oudere broeders zijn uit diverse huisgemeenten.

De volgende blogs zullen we ingaan op de situatie in Antiochië, Kreta en Efeze.

 

Auteur: Gijs van den Brink
Uit: StudieBijbel Magazine


Dit is deel 4 van 9 beknopte blog over het thema “Leiderschap van oudsten” uit StudieBijbel Magazine, waar we de komende tijd een gedeelte van online zullen plaatsen. We hopen dat je hierdoor de Bijbel beter gaat begrijpen!

 

Ga terug naar het artikeloverzicht

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief!